ตอนที่ 94 ซ่งอวี้เหยาอยากเกาะลู่เจ้า

ลู่เจ้านั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่บนรถม้าที่ตกแต่งอย่างหรูหราจนเสร็จสิ้น เสื้อคลุมยาวผ้าต่วนลายสีแดงอมน้ำตาลเข้มชุดใหม่ที่เพิ่งผลัดเปลี่ยนขับเน้นให้เขาดูนุ่มนวลแฝงความหยินยิ่งขึ้น ราวกับตัดขาดเป็นคนละโลกกับชาวบ้านหมู่บ้านดอกแอปริคอตที่กำลังหนีภัยแล้งอยู่ไม่ไกล

สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างของชิงเหอซึ่งอยู่ไม่ไกลตั้งแต่เมื่อครู่นี้ ตั้งแต่เช้าที่นางก้าวลงมาจากห้องโดยสารรถม้า จนกระทั่งพูดคุยอะไรกันกับเด็กน้อยสองคน สายตาของเขาก็ไม่เคยละไปจากนางเลย

นางแตกต่างจากสตรีเหล่านั้นที่เขาเคยถูกตาต้องใจมาก่อนจริง ๆ แม้ระยะทางจะค่อนข้างห่างไกล เขาก็มองออกว่า บนกายของนางไม่มีความเหน็ดเหนื่อยและความน่าเวทนาจากการหนีภัยแล้งแม้แต่น้อย