ตอนที่ 95 ซ่งอวี้เหยาขึ้นรถม้าของลู่เจ้า

นางยืดกายตรง ลูบชายเสื้อเบา ๆ มุมปากยกยิ้มชั่วร้ายอย่างมาดมั่น ในใจมั่นใจยิ่งนักว่า อาศัยรูปโฉมนี้ของตนรวมกับลูกไม้ที่ท่านแม่สั่งสอนมา ลู่เจ้าจะต้องยอมสยบแทบชายกระโปรงของนางเป็นแน่

ท่ามกลางสายตาใคร่รู้สืบเสาะของชาวบ้านหมู่บ้านดอกแอปริคอต ซ่งอวี้เหยาแสร้งทำทีอ่อนช้อยนวยนาดเดินตรงไปยังรถม้าของลู่เจ้า

หัวหน้าหมู่บ้านขมวดคิ้ว มองไปยังครอบครัวของซ่งหวยไห่ เมื่อเห็นพวกเขาจ้องมองแผ่นหลังของซ่งอวี้เหยาด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง ก็ได้แต่ทอดถอนใจยาวอย่างหนักหน่วง แม้เขาจะเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน แต่สุดท้ายแล้วก็เป็นเรื่องในครอบครัวผู้อื่น เขาจึงไม่อาจก้าวก่ายได้