ตอนที่ 93 สายตาของซ่งอวี้เหยาจับจ้องอยู่ที่ลู่เจ้า

ชิงเหอเดินมาถึงริมตาน้ำพุวิญญาณ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ตาน้ำพุที่ในวันวานทำได้เพียงซึมสายน้ำรินไหลออกมาอย่างแผ่วเบา วันนี้กลับผุดพรายสายน้ำออกมาอย่างไม่ขาดสาย แม้กระทั่งขนาดของสระน้ำเล็ก ๆ ก็ดูราวกับขยายใหญ่ขึ้นอีกเท่าตัวโดยไร้ที่มา

นางดื่มน้ำพุอันหวานชื่นเข้าไปหนึ่งอึก กลิ่นอายอันเย็นสดชื่นสายหนึ่งพลันแล่นพล่านไปทั่วร่าง ความเหนื่อยล้าตลอดทั้งวันมลายหายไปในพริบตา รู้สึกเพียงว่าทั่วร่างโปร่งเบาสบายขึ้นมาก

ชิงเหอไม่มีเวลาใคร่ครวญถึงสาเหตุการเปลี่ยนแปลงของน้ำพุวิญญาณ ทำได้เพียงกรอกน้ำพุวิญญาณใส่ถุงน้ำของคนในครอบครัวอย่างคล่องแคล่ว วันวานถุงน้ำแต่ละใบกรอกได้มากที่สุดเพียงครึ่งถุง ทว่าวันนี้ไม่เพียงกรอกจนเต็มทุกใบ แต่น้ำพุวิญญาณในสระยังเหลืออยู่อีกมากกว่าครึ่ง