กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามนี้ ซุนจวี๋ฮวาเดินเข้ามา เห็นบุตรชายมีท่าทีเช่นนี้ ทั้งยังเหลือบไปเห็นท่าทางอ่อนช้อยยั่วยวนที่ซ่งอวี้เหยาแสดงต่อคนนอกอยู่แต่ไกล โทสะก็พลันพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที นางคว้าแขนเขาไว้แล้วกดเสียงต่ำซักถาม
“ลูกเอ๋ย เจ้ามองอะไรกันอยู่หรือ เมื่อครู่ซ่งอวี้เหยามีความหมายว่าอย่างไรกัน พวกเจ้าหมั้นหมายกันแล้วแท้ ๆ นางกล้าดียังไงถึงได้ทำสีหน้าท่าทางยั่วยวนเยี่ยงนางจิ้งจอกต่อชายแปลกหน้าเช่นนั้น”
หลิ่วเซิงดึงสายตากลับมา น้ำเสียงเย็นเยียบเอ่ยว่า “ท่านแม่ เดิมทีท่านก็มองไม่เห็นค่าของซ่งอวี้เหยาอยู่แล้วมิใช่หรือ”
ซุนจวี๋ฮวาไม่เคยเห็นบุตรชายใช้น้ำเสียงเช่นนี้พูดจากับตนมาก่อน คิดเพียงว่าเขาคงโกรธการกระทำของซ่งอวี้เหยา จึงยิ่งทวีเพลิงโทสะขึ้นไปอีก