ตอนที่ 88 หลิ่วเซิงกลับดำเป็นขาว

“มะ...มีเรื่องเช่นนั้นที่ใดกัน เอ้อร์จู้ เจ้าพูดจาเหลวไหล เป็นราคาธัญพืชที่ขึ้นราคาต่างหาก ขะ...ข้าล้วนซื้อตามราคาของร้านขายธัญพืชทั้งสิ้น!”

“ยังกล้าแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ อีกรึ!” ชาวบ้านที่ตามมาเตะเข้าที่ข้อพับขาของหลิ่วซื่อไห่เต็มแรง เขาล้มลงบนพื้นด้วยความเจ็บปวด ถุงเงินร่วงหล่นออกมาจากอกเสื้อ อีแปะหลายเหรียญกลิ้งหลุดออกจากถุงเงิน ส่องประกายแสงเย็นเยียบใต้แสงตะวัน

หลิ่วซื่อไห่เจ็บจนแยกเขี้ยวแสยะฟัน เพิ่งคิดจะยื่นมือไปเก็บถุงเงิน กลับถูกเอ้อร์จู้คว้าข้อมือไว้หมับ แย่งชิงถุงเงินไป:

“หลิ่วซื่อไห่ เจ้าเสี้ยมสอนพวกข้า บอกว่าสหายเจียงสือยักยอกเงินของพวกข้า ที่แท้จริงแล้วเป็นเจ้าต่างหากที่ยักยอกเงินของพวกข้าไป! ยังมีเงินค่าเข้าเมือง 5 อีแปะนั่นอีก เอาเงินเหล่านี้คืนพวกข้ามา อย่าคิดจะเบี้ยวแม้แต่อีแปะเดียว!”