กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่ใหญ่เจียง!” คนที่ร้องเรียกเขาแท้จริงแล้วคือเอ้อร์จู้
สายลมหน้าประตูเมืองม้วนพาฝุ่นคลุ้ง พัดเสียจนผู้คนแสบตารวดร้าว เจียงสือดึงบังเหียนม้าหยุดนิ่ง สายตาเย็นเยียบกวาดมองคนหลายคนที่นั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ลำคอเปล่งสุรเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน” สายตาของเจียงสือจับจ้องไปยังร่างอันคุ้นเคยเหล่านั้น น้ำเสียงเย็นเยียบประหนึ่งแช่อยู่ในน้ำแข็ง
ชิงเหอก็จดจำคนเหล่านี้ได้เช่นกัน นั่นคือชาวบ้านที่เมื่อวานหลงเชื่อคำยุยงของหลิวซื่อไห่ หวาดระแวงว่าเจียงสือจะฮุบเงินตำลึงของพวกเขาไป จนโวยวายขอแยกตัวออกไปซื้อธัญพืชด้วยตนเอง