ตอนที่ 85 มีเงินติดตัว ในใจไม่หวั่นวิตก

มีสหายเพิ่มอีกคนย่อมเพิ่มหนทางอีกหนึ่งสาย แม้เถ้าแก่ผู้นี้จะเฉลียวฉลาดปราดเปรียว ทว่าคนทำการค้าย่อมไม่มีผู้ใดไม่เจ้าเล่ห์แสนกล เขาไม่ยื้อยุดฉุดดึงเรื่องราคาถ้วยแก้วหลิวหลีจนเกินงาม ซ้ำยังส่งจดหมายแนะนำให้อีกหนึ่งฉบับ เหนือกว่าความเฉียบแหลมยังมีน้ำใจไมตรีหลงเหลืออยู่ สหายผู้นี้ ชิงเหอรู้สึกว่าคบหาได้

“หากเป็นเช่นนั้นก็ขอบพระคุณเถ้าแก่ยิ่งนัก หากพวกเรามีของวิเศษดี ๆ ย่อมมาที่ศาลารวมสมบัติเป็นที่แรกอย่างแน่นอน”

เจียงสือรับจดหมายที่เถ้าแก่เขียนเสร็จแล้วมา ทั้งสองจึงกล่าวคำอำลาแล้วจากไป แส้ม้าสะบัดเบา ๆ ม้าสีเทาขาวก้าวเหยียบไปบนถนนแผ่นศิลาเขียวเสียงดังกุบกับมุ่งหน้าไป เสียงล้อรถบดขยี้ผ่านพื้นถนน ดังชัดเจนเป็นพิเศษบนถนนเบื้องหลังเรือน

มีเงินติดตัว ใจย่อมไม่ตื่นตระหนก