ตอนที่ 84 ถ้วยแก้วหลิวหลี ราคาสูงลิ่ว

เสี่ยวเอ้อร์เห็นทั้งสองคนสวมใส่เสื้อผ้าฝ้ายหยาบ ความรำคาญใจบนใบหน้าก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นมา “จะจำนำอะไรกัน” เสี่ยวเอ้อร์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านพลางหาวหวอด

ชิงเหอหยิบถ้วยแก้วหลิวหลีสีม่วงออกมาจากถุงผ้า แล้ววางลงบนโต๊ะเคาน์เตอร์อย่างแผ่วเบา แสงแดดภายนอกส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาอย่างเหมาะเจาะพอดี ถ้วยแก้วหลิวหลีโปร่งแสงสีม่วงพลันเปล่งประกายเจิดจรัสภายใต้แสงตะวัน แวววาวระยิบระยับ เจิดจ้าจนทำให้ผู้คนมิอาจละสายตาได้

เสี่ยวเอ้อร์มองถ้วยแก้วหลิวหลี ดวงตาเบิกกว้างขึ้นมาทันใด ปากที่อ้าค้างอยู่นานมิอาจเอ่ยคำใดออกมาได้ ยื่นมือออกไปหมายจะลูบคลำถ้วยแก้วหลิวหลี แต่ก็กลัวว่าจะทำให้ของวิเศษล้ำค่าหายากชิ้นนี้เปรอะเปื้อน จึงหดมือกลับมาเช็ดกับเสื้อผ้าบนตัว