ตอนที่ 68 ลงมือได้จะไม่ยอมเสียเวลาพูด

ชิงเหอใจกระตุกวูบ ชะงักฝีเท้าลง นางเงยหน้าขึ้นด้วยความขุ่นเคือง สายตาสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นของผู้มาเยือนที่เหนียวหนะชวนให้คลื่นเหียน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “หลิ่วเซิง ไฉนเจ้าถึงได้ตามรังควานเหมือนดวงจิตหยินไม่ยอมไปผุดไปเกิดเช่นนี้ คอยตามข้าอยู่ได้ทำอะไรกัน”

คนที่ขวางทางอยู่ก็คือหลิ่วเซิงนั่นเอง เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า ปลายรองเท้าผ้าต่วนลายบดขยี้หญ้าแห้งใต้ฝ่าเท้า น้ำเสียงแฝงการคำนวณไว้หลายส่วน

“ชิงเหอ เรื่องพนันกันในวันนี้ ข้ารู้ว่าเจ้าจำใจตอบตกลงไปเพราะจนปัญญา เจ้าจงวางใจเถิด ต่อให้พรุ่งนี้หาน้ำไม่พบ ข้าก็จะไม่ยอมให้อวี้เหยาทำให้เจ้าลำบากใจเด็ดขาด”