ตอนที่ 67 ขอเพียงไม่ละอายใจก็พอ

ชิงเหอเอ่ยพลางลดเสียงให้เบาลงเล็กน้อย นางหยิบถุงน้ำที่พองแน่นใบหนึ่งออกมา ยื่นไปตรงหน้าพี่สะใภ้ชุนเซิง “พี่สะใภ้ สิ่งนี้ให้ท่าน”

พี่สะใภ้ชุนเซิงมองดูถุงน้ำที่กรอกน้ำไว้จนเต็มใบนั้น ตกใจจนโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน แม้แต่วาจาก็ยังตะกุกตะกัก “นี่ นี่ไม่ได้เด็ดขาด! น้องชิงเหอ น้ำนี้ล้ำค่ายิ่งกว่าทองคำ วันนี้เสี่ยวเป่าก็ได้เจ้าช่วยชีวิตไว้แล้ว จะมารับความกรุณาใหญ่หลวงเช่นนี้โดยไร้เหตุผลได้อย่างไร...”

บนเส้นทางหนีภัยแล้งนี้ น้ำก็คือชีวิต!

บ้านไหนบ้างที่ไม่ประหยัดใช้จนแทบเอาชีวิตเข้าแลก บ้านนางมีทั้งคนแก่ทั้งเด็ก น้ำก้นถุงแห้งขอดไปตั้งนานแล้ว ยามนี้พอเห็นน้ำเต็มถุงหนึ่งใบ หัวใจก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที