ตอนที่ 69 ไม่รังเกียจที่จะส่งเขาไปลงนรก

สำหรับซ่งอวี้เหยานั้น ชิงเหอหาได้มีความกังวลแม้แต่น้อยไม่ ก็แค่คนไร้ประโยชน์ที่มีดีเพียงรูปลักษณ์ภายนอกแต่เต็มไปด้วยความริษยา คิดว่าอาศัยรูปโฉมเพียงไม่กี่ส่วนไปยั่วยวนหลิ่วเซิงแล้วจะได้เกาะผู้มีอำนาจจริง ๆ หรือ ชายที่ถูกนางยั่วยวนเอาไปได้ง่ายดายปานนั้น จะเป็นอะไรกันมาจากไหนกัน

นางสาวเท้าเดินไปข้างหน้าไม่ไกลนัก ก็เห็นเจียงสือกำลังจูงม้าสีขาวอมเทาตัวนั้น มันกำลังแทะเล็มหญ้าป่าเหี่ยวเฉาที่ขึ้นโหรงเหรงอยู่บนพื้นดิน

ฟ้าแล้งสาหัสสากรรจ์ แม้แต่ผิวดินยังแตกระแหงเป็นรอยแยกสีขาวโพลน ม้าตัวนั้นบรรทุกทั้งรถม้าและเสบียงกรังมาตลอดทาง เหน็ดเหนื่อยจนปีกจมูกขยับไหวแผ่วเบา