ตอนที่ 64 พี่สะใภ้ชุนเซิงขาดแคลนน้ำ ความหวาดกลัวกระวนกระวายของชาวบ้าน

ชิงเหอส่ายหน้าเบา ๆ พยุงกายให้มั่นคง สายตาทอดกลับไปมองที่ตัวเด็กอีกครา พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เป็นอย่างไรบ้าง ตอนนี้รู้สึกสบายขึ้นมากแล้วหรือไม่”

“เป่าเอ๋อร์ เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง มีตรงไหนไม่สบายหรือไม่ พี่สาวชิงเหอของเจ้าเป็นคนช่วยชีวิตเจ้าไว้” พี่สะใภ้ชุนเซิงเงยหน้ามองชิงเหอ แววตาเปี่ยมล้นด้วยความซาบซึ้ง มือที่ดำคล้ำผอมแห้งกอดแขนของเด็กน้อยไว้แน่น

“ขอบคุณขอรับ พี่สาว ตอนนี้ข้าดีขึ้นมากแล้ว” เด็กน้อยเอ่ยปากอย่างอ่อนแรง ใบหน้าเล็กที่เดิมทีซีดเผือดในที่สุดก็มีเลือดฝาดฟื้นคืนมาบ้างแล้ว เพียงแต่ริมฝีปากที่แห้งแตกเป็นขุย พอขยับเพียงนิดก็มีรอยเลือดซึมออกมา