ตอนที่ 65 พนัน

ชิงเหอหมดความอดทนจริง ๆ เสียแล้ว นางก้าวออกมาจากด้านหลังเจียงสือ มายืนอยู่ตรงหน้าหลิ่วเซิงและซ่งอวี้เหยา โกรธจัดจนหัวเราะออกมา เลิกคิ้วย้อนถามว่า

“หลิ่วเซิง เจ้าบอกว่าข้าริษยานาง เช่นนั้นเจ้าก็ว่ามาสิว่าข้าริษยานางด้วยอะไรกัน”

หลิ่วเซิงยืดร่างอันผอมบางขึ้น แววตาเปี่ยมล้นด้วยความลำพอง เชิดคางขึ้นสูงลิ่ว

“ย่อมต้องริษยาที่ข้าเลือกเหยาเอ๋อร์น่ะสิ! ข้าเป็นถึงนายท่านบัณฑิตซิ่วไฉผู้สง่าผ่าเผย ภายหน้าหากการสอบขุนนางได้อันดับสูง ไม่แน่ว่าอาจได้เป็นถึงนายท่านขุนนาง มิใช่เพราะเจ้าริษยาที่ข้าหมั้นหมายกับเหยาเอ๋อร์ ทว่าตนเองกลับแต่งได้เพียงไอ้ชาวนายากจนผู้นั้นหรอกรึ”

ชิงเหอถูฝ่ามือทั้งสองข้างเข้าหากัน แทบจะทนไม่ไหวจนอยากจะลงไม้ลงมืออยู่รอมร่อ ทว่าหลิ่วเซิงผู้นั้นยังคงหลงตัวเองพร่ำพูดไม่หยุดปาก