ตอนที่ 62 เด็กหมดสติ

กลิ่นอายอันอบอุ่นพัดผ่านข้างใบหู พวงแก้มของชิงเหอพลันเห่อแดงขึ้นมาในชั่วพริบตา นางเผยอริมฝีปากเล็กน้อย ดวงตากลมโตดั่งผลซิ่งเบิกกว้าง มองดูท่าทางจริงจังเป็นงานเป็นการของเจียงสืออย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ทว่าสีหน้าท่าทางเช่นนี้กลับไม่เหมือนกำลังล้อเล่น แต่ดูราวกับกำลังเอ่ยถึงเรื่องที่จริงจังยิ่งเรื่องหนึ่งเสียมากกว่า

“เป็นอะไรไปหรือชิงเอ๋อร์? เจ้าไม่เต็มใจรึ?” เจียงสือแสร้งทำเป็นน้อยเนื้อต่ำใจ ก้มหน้ามองดูคราบเลือดจาง ๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่บนร่างของตน แล้วช้อนสายตาขึ้นมองนาง ก้นบึ้งดวงตาพลันวาบผ่านความเจ้าเล่ห์วางแผนอย่างรวดเร็ว “รังเกียจข้าใช่หรือไม่?”

ชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ ในยามนี้กลับแสร้งทำสีหน้าน้อยอกน้อยใจมองมายังชิงเหอ ท่าทางเช่นนั้นราวกับว่าหากชิงเหอไม่ตอบตกลง เขาคงจะร้องไห้ออกมาจริง ๆ อย่างไรอย่างนั้น