เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชาวบ้านหมู่บ้านดอกแอปริคอตต่างตกตะลึงจนโง่งม แต่ละคนยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิม มีดฟืนในมือยังค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ บนใบหน้าของทุกคนเปี่ยมไปด้วยความตระหนกตกใจอย่างเหลือเชื่อ
เมื่อครู่นี้เอง พวกเขายังใจสั่นสะท้าน น่องขาสั่นระริกฝืนประคองตัวอยู่ พวกเขานึกว่า วันนี้คงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เสียแล้ว ทว่าเพียงชั่วพริบตาเดียว เจียงสือก็แทงหัวหน้าฝ่ายตรงข้ามตายตกไปแล้ว
“ศิษย์น้อง เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือไม่”
ซ่งเปียวก้าวยาว ๆ พุ่งตัวมาข้างหน้า ใบหน้าดำคล้ำเปี่ยมด้วยความร้อนใจ มือใหญ่หยาบกร้านคว้าแขนของเจียงสือไว้แน่น กวาดสายตามองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า
เจียงสือส่ายหน้า หลุบตาลงมองชายฉกรรจ์บนพื้นที่สิ้นใจตายสนิทแล้วแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองกลุ่มคนที่ยังขวัญผวาอยู่เบื้องหลัง น้ำเสียงยังคงสุขุม “ไปให้ไกลหน่อย ขุดหลุมฝังเสีย”