กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เนื้อไก่นี้เจ้าเอาไปไม่ได้! นี่ซื้อด้วยเงินของตระกูลเจียงพวกเรา พวกเราจะให้ผู้ใดกิน หรือไม่ให้ผู้ใดกิน ย่อมเป็นพวกเราที่ตัดสิน ลุงซ่งตัดสินไม่ได้หรอก”
พอนางกล่าววาจานี้ออกมา ชิงเหอก็แอบยกนิ้วหัวแม่มือให้นางเงียบ ๆ!
เจียงฝูที่ได้รับคำชม ยืดหลังตรงเปรี้ยะ เชิดหน้าขึ้นแล้วแค่นหัวเราะเยาะ: “พวกเจ้าอยากกิน ก็ไปซื้อเองสิ! อายุก็ปูนนี้แล้ว ยังจะมาแย่งของกิน ไม่อับอายคนในหมู่บ้านบ้างหรือไร”