เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เขาก้าวเข้ามาประชิดสองก้าว สายตากวาดมองเรือนร่างของนางอย่างไม่เกรงใจ มุมปากประดับรอยยิ้มต่ำทราม “บุรุษน่ะ มีภรรยาหลายคนย่อมเป็นเรื่องปกติ เจ้าแต่งให้เจ้าคนยากจนอย่างเจียงสือนั่น ในใจต้องเสียใจภายหลังแล้วกระมัง ขอเพียงเจ้าปรนนิบัติข้าให้ดี รอให้พวกเราตั้งหลักแหล่งได้ ข้าจะแต่งเจ้าเข้าไปเป็นอนุภรรยา รับรองว่าจะเอ็นดูเพียงเจ้าผู้เดียว”
“เพียะ—”
เสียงฝ่ามืออันคมชัดแหลมบาดหูเป็นพิเศษในค่ำคืนอันเงียบสงัด
ชิงเหอสะบัดฝ่ามือที่ค่อนข้างชาเล็กน้อย ความเจ็บแสบที่กลางฝ่ามือมิอาจเทียบกับความรังเกียจชิงชังในใจ สายตาเย็นชาของนางจ้องเขม็งไปยังหลิ่วเซิง
“ฝ่ามือนี้ ตบที่เจ้าบังอาจล่วงเกินข้าเมื่อครู่ หากเจ้ายังกล้าทำเรื่องต่ำช้าไร้ยางอายเช่นนี้อีก ย่อมมิใช่เรื่องง่ายดายเพียงฝ่ามือเดียว”