ตอนที่ 52 หญิงชราสกุลซ่งไปทวงเนื้อ

ชิงเหอกำลังกัดกินเนื้อไก่ในมือทีละน้อย ๆ กลิ่นหอมของเนื้อเคล้ากลิ่นน้ำมัน ช่างยั่วน้ำลายยิ่งนักในมวลอากาศที่คละคลุ้งไปด้วยฝุ่นละอองเช่นนี้

นางเพิ่งเคี้ยวไปได้เพียงสองคำ พลันรู้สึกถึงไอเย็นยะเยือกเสียดแทงแผ่นหลัง ยามนี้เป็นช่วงเดือนหกอันร้อนระอุ แม้เป็นยามค่ำคืนก็ยังรู้สึกอบอ้าวนัก ไอเย็นสายนี้มิได้คล้ายอากาศหนาวเย็น หากแต่ราวกับมีดวงตาอันชั่วร้ายคู่หนึ่งกำลังจ้องเขม็งติดอยู่บนแผ่นหลังของนาง

หัวใจของนางกระตุกวูบ หมุนตัวกลับไปอย่างรวดเร็วแทบจะเป็นสัญชาตญาณ

ทว่าตรงจุดที่ไม่ไกลนักด้านหลังของนาง ชาวบ้านแต่ละครอบครัวต่างกำลังล้อมวงนั่งกินข้าวอยู่บนพื้น ในมือถือแผ่นแป้งแห้งกรังแข็งกระด้าง มิได้พบสิ่งผิดปกติอะไรกัน

สายตาสองสายที่ชวนให้ขนพองสยองเกล้านั้น พลันหลบซ่อนหายไปในพริบตาที่นางหันขวับกลับมา

“ชิงเอ๋อร์ เป็นอะไรไปหรือ”