ตอนที่ 13 หลิ่วเซิงอยากแต่งชิงเหอเป็นอนุภรรยา

“เจ้าอะไรกันเจ้า ตัวเจ้าเองก็รู้สึกว่าตนเองน่าสะอิดสะเอียนใช่หรือไม่

ข้าหาได้สนใจไม่ว่าเจ้าจะหมั้นหมายกับหลิ่วเซิงหรือหลิ่วสุก ข้ารู้เพียงว่านั่นคือ ‘ของมือสอง’ ที่ข้าไม่ต้องการแล้ว เป็น ‘ไก่ต้มจืด’ ที่น่าสะอิดสะเอียน”

อีกอย่าง ข้าหมั้นหมายกับเจียงสือแล้ว เขาทั้งหน้าตาหล่อเหลา ร่างกายก็แข็งแรง

สตรีหาบุรุษน่ะ ก็ควรต้องหาร่างกายแข็งแรงถึงจะถูก นี่เป็นความสุขชั่วชีวิตของสตรีเชียวนะ”

ซ่งชิงเหอกล่าวรวดเดียวจบ บนใบหน้ายังคงประดับด้วยสีหน้ารังเกียจเดียดฉันท์โดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

“ซ่งชิงเหอ เจ้าช่างไร้ยางอายนัก เหตุใดเจ้าจึงพูดจาหยาบคายต่ำช้าถึงเพียงนี้”