ตอนที่ 12 ซ่งอวี้เหยายั่วยุ

“ตัวตัวกับเถาจื่อบ้านหัวหน้าหมู่บ้านไปขุดผักป่าแล้ว เฮ้อ ภัยแล้งหนักหนาสาหัสถึงเพียงนี้ ที่ใดยังจะขุดหาผักป่าได้อีกเล่า!”

หัวไหล่ผอมบางของมารดาซ่งลู่ลงเล็กน้อย พึมพำบ่นว่าภัยแล้งทำให้ผู้คนใช้ชีวิตต่อไปไม่ไหว ชิงเหอรู้สึกว่าตอนนี้นับเป็นโอกาส จึงลองหยั่งเชิงพูดคุยกับนาง

“ท่านแม่ ข้าวสาลี 5 หมู่ของบ้านเราอีกสิบกว่าวันก็ถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้ว หักส่งภาษีแล้ว พวกเราเกรงว่าจะไม่เหลือธัญพืชอะไรกันเลย ตอนนี้ฝนไม่ตกแม้แต่หยดเดียว หากน้ำในบ่อของหมู่บ้านเราแห้งขอดเหมือนหมู่บ้านเสี่ยวเหอขึ้นมา พวกเราจะทำอย่างไรกันดีเจ้าคะ?”