ตอนที่ 4 จะถอนหมั้นกับหลิ่วเซิง

ราวกับใจตรงกัน ในยามที่ชิงเหอเงยหน้ามองไปนั้น สายตาของเจียงสือก็ทอดมองมาที่นางพอดี

หัวใจวัยหนุ่มสาวสองดวง ในชั่วขณะที่สบตากัน พลันเต้นระรัวตึกตักพร้อม ๆ กันขึ้นมา

ครานี้ชิงเหอไม่ลังเลอีก เดินตรงเข้าไปหาเจียงสือ หยุดยืนอยู่ห่างจากเขาเพียงครึ่งก้าว ดวงตาคู่นั้นที่คล้ายจะเอื้อนเอ่ยวาจาได้ กวาดมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ยิ่งมอง ก็ยิ่งรู้สึกถูกตายิ่งนัก

ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อของนางขยับเบา ๆ น้ำเสียงแฝงแง่งอนตำหนิ “คำที่ข้าถามเจ้าเมื่อครู่ เจ้ายังไม่ได้ตอบข้าเลยนะ!”

ในน้ำเสียงนั้น ราวกับแฝงความออดอ้อนอยู่หลายส่วน เข้าสู่โสตประสาทของเจียงสือ ทำให้คนที่ไม่ชอบเอ่ยวาจาเช่นเขา ยิ่งหัวใจเต้นเร็วรัวกว่าเดิม

เขาเงียบงันไปชั่วครู่ ลำคอเปล่งออกมาได้เพียงคำเดียว

“ได้”