ตอนที่ 3 เจ้าเต็มใจแต่งกับข้าหรือไม่?

“รังเกียจที่ข้าพูดจาไม่น่าฟังหรือ? พวกเจ้าคนหนึ่งเป็นคู่หมั้นชายของข้า อีกคนเป็นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของข้า แต่กลับมาลอบพบกันในป่าละเมาะเล็ก ๆ แห่งนี้ การกระทำเช่นนี้ไม่น่าเกลียดหรืออย่างไร?”

“เจ้า... เจ้าไฉนจึงพูดจาหยาบคายเช่นนี้ ลอบพบกันอะไรกัน น้องสาวชิงเหอ ข้ากับเจ้าอีกเพียงครึ่งปีก็จะแต่งงานกันแล้ว น้องสาวอวี้เหยายังไม่ได้หมั้นหมาย เจ้าพูดเช่นนี้จะทำลายชื่อเสียงของนางนะ!

เมื่อครู่เจ้าถูกบุรุษอื่นอุ้มขึ้นมา ข้ายังไม่รังเกียจเจ้าเลย เจ้าไฉนจึงไร้เหตุผลเช่นนี้?”

“พรืด!”——

ชิงเหอหัวเราะออกมาด้วยความโมโห

บุรุษผู้นี้หลงตัวเองเพียงใดกัน ถึงคิดว่าเขายอมแต่งงานกับนางแล้ว ซ่งชิงเหอจะต้องซาบซึ้งในบุญคุณด้วย?

“เจ้า... เจ้าหัวเราะอะไรกัน?”