บทที่ 99: และอีกอย่าง เมื่อกี้ฉันก็มีอะไรกับซูจิ้นในห้องพักผู้ป่วยของโรงพยาบาลแล้ว

บทที่ 99: และอีกอย่าง เมื่อกี้ฉันก็มีอะไรกับซูจิ้นในห้องพักผู้ป่วยของโรงพยาบาลแล้ว

ทันทีที่เห็นเสิ่นเหยียน ดวงตาของกู้ชิงเสวี่ยก็ร้อนผ่าวจนแทบมีน้ำตาคลอ

ดีจัง...ดีจริง ๆ...

เสิ่นเหยียนไม่เป็นอะไร...

ตอนที่ได้รู้จากซูจิ้นว่าเสิ่นเหยียนหนีออกจากบ้าน โลกทั้งใบของเธอก็เหมือนสูญเสียสีสันไป

ในตอนนี้เอง เธอถึงเพิ่งเข้าใจว่า ที่แท้เสิ่นเหยียนสำคัญกับเธอมากขนาดนี้...

ก่อนหน้านี้ระหว่างตามหาเสิ่นเหยียน เธอเอาแต่ด่าตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทำไมเธอถึงโลภมากขนาดนี้? ทำไมถึงทำกับเสิ่นเหยียนแบบนั้น? เสิ่นเหยียนไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่เธอกลับเห็นแก่ตัวถึงขั้นอยากครอบครองเขาไว้คนเดียว

คนอย่างเธอมีสิทธิ์ครอบครองผู้ชายดี ๆ อย่างเสิ่นเหยียนจริงเหรอ?