กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 446 ฮือฮาทั่วทั้งเมือง
พออ่านจบ ทุกคนก็แข็งค้างกันอีกครั้ง ราวกับรูปปั้นหิน
ความตะลึงที่ลึกกว่าตอนก่อน ความเงียบที่นานกว่า เหมือนคลื่นที่ซัดท่วมไปทั้งลำเรือ
หลิ่วอวิ๋นเฟิงเบิกตากว้าง ถ้วยเหล้าในมือค้างอยู่กลางอากาศ ไม่ได้วางลงเสียนาน
เขาไม่คิดว่าหลินเฟิงจะแก้เกมด้วยวิธีนี้
แต่งบทกวีระดับหาตัวจับยากขึ้นมาอีกบทหนึ่งตรง ๆ
ภูเขาสายน้ำงดงามดั่งภาพ ในยามนั้นมีวีรบุรุษมากมายเพียงใด
เหมือนกับบรรดาคุณชายตระกูลใหญ่ที่อยู่ในงานนี้ ดูภายนอกผ่องใสเลอเลิศ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่ดินเหลืองกำมือหนึ่ง
หลินรุ่นเฉิงมองด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงมีความไม่ยอมรับปนอยู่ “ไอ้สามก๊กนี่ มันเป็นราชวงศ์ไหนกัน?”
ถึงในคำพูดจะไม่ได้ตั้งข้อสงสัยตรง ๆ แต่ความหมายในคำก็คืออย่างนั้น