กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 445 บทกวีเอกสะเทือนหล้า
ทั่วทั้งโถงเงียบกริบไปชั่วขณะ จากนั้นก็เหมือนหยดน้ำตกลงไปในกระทะน้ำมันเดือด ระเบิดเสียงฮือฮาดังลั่นขึ้นมาทันที
“อะไรนะ?!”
“หลินเฟิงเรอะ? เจ้าคนที่เป็นร่างสถิตพยัคฆ์ขาวนั่นน่ะนะ?”
“เป็นไปได้ยังไงกัน! ลายมือแบบนั้น จะเขียนบทกวีคว้าอันดับหนึ่งได้ยังไง!”
หลินรุ่นเฉิงผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที สีหน้าเขาเขียวคล้ำ เค้นเสียงออกมาจากลำคอ
“เรื่องนี้เป็นไปได้ยังไง! มีตุกติกอะไรกันหรือเปล่า?!”
หงเจิ้งหรูกระแอมไอสองที น้ำเสียงเจือความไม่พอใจอยู่บ้าง
“เงียบเดี๋ยวนี้! พวกเจ้าได้ยินบทกวีชั้นยอดเช่นนี้ปรากฏขึ้นมา นับเป็นวาสนาของพวกเจ้าแล้ว!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่ที่นี่ พวกเจ้าถึงขั้นต้องจุดธูปอาบน้ำชำระกาย ถึงจะคู่ควรได้สดับฟังผลงานชิ้นเอกเช่นนี้!”