กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 447 เล่นตามน้ำกลายเป็นจริง กลีบเหมยร่วงโรย!
ตอนนี้ หลินเฟิงเดินตามเสี่ยวเถาผ่านระเบียงยาวเหยียด แล้วผลักประตูไม้แกะสลักบานหนึ่งเปิดออก
ภายในห้องนอน แสงเทียนสั่นไหว กลิ่นหอมลอยอวลไปทั่ว
เสิ่นชิงถังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง หันหลังให้เขา
เสื้อคลุมผ้าโปร่งสีชมพูอ่อนเลื่อนหลุดจากไหล่ เผยให้เห็นท่อนแขนขาวผ่องดุจรากบัว
ลมราตรีพัดลอดช่องหน้าต่างเข้ามา โชยเส้นผมและชายเสื้อของนางให้พลิ้วไหว ราวกับภาพวาดโบราณที่ต้องลม
เอวของนางคอดกิ่วดั่งกิ่งหลิว สะโพกใต้ผืนผ้าบางวาดเป็นส่วนโค้งเว้าเย้ายวนใจ ดั่งผลท้อสุกงอมที่สั่นไหวน้อยๆ อยู่บนกิ่งก้าน
นางได้ยินเสียงฝีเท้า แต่ไม่ได้หันกลับไป เพียงเอ่ยปากช้าๆ “คุณชาย ท่านมาแล้วหรือ”