ตอนที่ 169 รางวัล ดาบหิมะเงียบ

ตอนที่ 169 รางวัล ดาบหิมะเงียบ

นอกประตู ม้าตัวใหญ่กำลังพ่นลมหายใจเป็นไอขาว

คนที่นั่งอยู่บนหลังม้าก็คือหวังเจี๋ยจวิ้น

เขาใส่ชุดรัดกุม คลุมทับด้วยเสื้อคลุมขนมิ้ง นั่งตัวตรงอยู่บนม้า ดูองอาจและผึ่งผายมาก

แต่จุดเดียวที่ดูตลกคือ ขาขวาของเขายังพันผ้าพันแผลไว้หนาเตอะ แล้วแขวนไว้กับโกลนม้า ดูไม่เข้ากันอย่างยิ่ง

หลินเฟิงอดขำไม่ได้

“เจ้าสภาพนี้แล้ว ยังจะลงแข่งอีกหรือ” เขาแซว “ไม่กลัวขาอีกข้างจะเจ็บไปด้วยหรือไง”

หวังเจี๋ยจวิ้นหัวเราะร่า แล้วพลิกตัวลงจากม้า แน่นอนว่าใช้ขาเดียวแตะพื้น ต้องเกาะอานม้าไว้ถึงจะยืนได้มั่นคง

“ข้าก็แค่มาเป็นไม้ประดับ” เขาโบกมือ “คนที่ต้องโดดเด่นก็ต้องเป็นน้องหลินสิ!”

“ข้าก็แค่มาเดินให้ครบพิธี จุดประสงค์หลักก็แค่อยากมาชื่นชมฝีมือของน้องหลินต่างหาก”