ตอนที่ 168 ภาควาฬกลืนถึงขั้นชำนาญ

ตอนที่ 168 ภาควาฬกลืนถึงขั้นชำนาญ

ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง หิมะตกหนักปลิวว่อน ปกคลุมทั้งลานบ้านไว้ในความขาวเงิน

แสงจันทร์ลอดช่องเมฆสาดลงมา ประสานกับแสงเทียนที่ไหววูบ ส่องเงาร่างกำยำที่เปลือยท่อนบนในลานบ้าน

หลินเฟิงถือหอกลายดำไว้ในมือ กำลังฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง

เงาหอกพลิ้วว่อน เร็วราวสายฟ้า รุนแรงราวฟ้าผ่า

ทุกครั้งที่แทงออกไป ล้วนมีเสียงหวีดแหลมราวกับฉีกอากาศ

ทุกครั้งที่กวาดไป ล้วนพัดเอาหิมะปลิวว่อนทั้งฟ้าขึ้นมา

เกล็ดหิมะรอบตัวเขาเหมือนถูกแรงที่มองไม่เห็นดึงไว้ ให้ปลิวหมุนตามการเคลื่อนไหวของเขา ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นลมหมุนเล็ก ๆ

“ฟู่—!”