กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 170 สนามแข่งขัน ความกังวลของผู้เฒ่าเฟ่ย
ลมหนาวจัดพัดหวีดหวิวมา ราวกับมีดคมกริบกรีดเข้าที่ใบหน้า เจ็บแสบไปหมด
หลินเฟิงนั่งตัวตรงอยู่บนหลังเสวี่ยอู๋เซิง สัมผัสได้ถึงฝีเท้าที่มั่นคงและหนักแน่นของม้าชั้นดีที่เพิ่งได้มา
เกล็ดหิมะถูกกีบม้าเตะจนปลิวขึ้น ทิ้งรอยยาวเป็นทางไว้ข้างหลัง คดเคี้ยวหายไปไกล
หวังเจี๋ยจวิ้นควบม้าเคียงข้างเขา สองคนสองม้าทิ้งรอยชัดเจนสองสายไว้บนทุ่งหิมะ ควบม้ามุ่งไปทางภูเขาใหญ่
ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ ขอบฟ้าทางตะวันออกเพิ่งเริ่มเป็นสีขาวหม่น
หิมะที่ทับถมสะท้อนแสงเช้าอันอ่อน ๆ ทำให้ทุ่งกว้างทั้งผืนสว่างโร่