เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 33 ฆ่าให้หมด!
“ฮ่า ๆ ดี! งั้นพี่ชายคนนี้ก็ไม่เกรงใจแล้ว!”
ข้าจะสวมเขาให้เขาดอกใหญ่ ๆ ให้เป็นเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ของเขาไปเลย!!
หวังหมาจื่อยิ้มอย่างลามก ก้าวเข้าไปใกล้ซูชิงเสวี่ยที่ขดตัวอยู่ในมุมทีละก้าว
ใบหน้าใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยหลุมจากฝีดาษ ฟันหลอ ผมมันเยิ้มสกปรกยุ่งเหยิงของมัน ดูน่ากลัวผิดปกติในแสงไฟที่วูบวาบ
กลิ่นเหงื่อกับกลิ่นปากฉุน ๆ โชยมาปะทะหน้า ซูชิงเสวี่ยรู้สึกเหมือนในท้องปั่นป่วนขึ้นมา ขนลุกจนแทบอาเจียนออกมา ความกลัวในใจพุ่งถึงขีดสุด
นางรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายที่มี ใช้เท้าที่ถูกมัดไว้ยันพื้น เลื่อนถอยหลังไปทีละนิด
นางพยายามถอยให้ห่างจากใบหน้าที่น่าขยะแขยงนี้ ให้ห่างจากฝูงสัตว์เดรัจฉานพวกนี้
น้ำตาไหลจนมองไม่ชัด นางร้องไห้ในใจโดยไม่มีเสียง
“พระบิดา! พระมารดา!”