กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 34 ขึ้นเขาอีกครั้ง
ในห้องใต้ดิน กลิ่นคาวเลือดคลุ้งหนักจนแทบหายใจไม่ออก
เสียงร้องไห้ของซูชิงเสวี่ยที่เหมือนใจจะขาดดังก้องอยู่ในที่แคบ ๆ
นางกอดแขนซ้ายที่ยังไม่บาดเจ็บของหลินเฟิงไว้แน่น เหมือนมันเป็นท่อนไม้ชูชีพเพียงชิ้นเดียว
น้ำตาน้ำมูกเปื้อนเต็มแขนเสื้อเขาไปหมด ปากยังด่าอู้อี้ไม่ชัด:
“ไอ้คนลามก! ไอ้คนเลว! ฮือ ๆ... ข้าตกใจจะตายอยู่แล้ว...”
หลินเฟิงหงุดหงิดใจไปหมดเพราะนางร้องไห้ไม่หยุด
แผลที่แขนปวดแปลบเป็นระยะ ศพที่ระเกะระกะอยู่ในห้องใต้ดินก็ต้องจัดการ
คุณหนูที่ฐานะยิ่งต้องระวังคนนี้ก็เก็บไว้ที่นี่อีกไม่ได้
เขาฝืนความเหนื่อยและความหงุดหงิดไว้ รวบรวมสมาธิ เรียกหน้าต่างสถานะออกมา