ตอนที่ 13 หวังหมาจื่อบุกถึงบ้านมาข่มขู่

ตอนที่ 13 หวังหมาจื่อบุกถึงบ้านมาข่มขู่

ท้องฟ้ามืดดำเหมือนหมึก ลมหนาวพัดเสียดเข้าไปถึงกระดูก

หลินเฟิงแบกกระสอบป่านหนักอึ้ง สะพายห่อผ้าที่พองจนแน่น ราวกับผีที่แบกของหนัก แอบย่องกลับเข้าหมู่บ้านมาอย่างเงียบเชียบ

เขาไม่เดินถนนใหญ่ตรงปากหมู่บ้าน แต่เลาะไปตามทางเล็ก ๆ ที่คุ้นเคย อ้อมจากเนินหลังหมู่บ้านมาทางสุดท้ายที่ลับตาที่สุดของหมู่บ้าน

เรือนหลายหลังแถวนี้พังไปนานแล้ว เจ้าของบางคนตายเพราะสงคราม บางครอบครัวพากันหนีภัยแล้งไปทั้งบ้าน เหลือแต่ซากกำแพงกับเสาที่หักคาไว้ ส่งเสียงหวิว ๆ อยู่กลางลมหนาว

เขาเลือกเรือนร้างหลังหนึ่งที่กำแพงดูยังครบที่สุด และตั้งอยู่ลับตาที่สุด

ด้วยความจำและความรู้เรื่องหมู่บ้านของเจ้าของร่างเดิม เขารู้ว่าแทบทุกบ้าน โดยเฉพาะบ้านที่เคยผ่านภัยสงครามมาแต่ปีก่อน ๆ ต่างขุดห้องใต้ดินไว้ซ่อนตัวหรือเก็บของ

เขาออกแรงเลื่อนแผ่นไม้ผุกับของกระจุกกระจิกที่ปิดปากห้องใต้ดินออก กลิ่นอับเก่า ๆ ก็ตลบขึ้นมาชนจมูก