กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 12 มันฝรั่งร้อนมือ จวิ้นจู่
มองไปทางที่เงาร่างของหลี่เฉิงจงหายลับไป เส้นประสาทที่ตึงเครียดของหลินเฟิงจึงค่อยผ่อนลงหน่อย ตามมาด้วยความเหนื่อยล้าที่หนักกว่าเดิมและความเจ็บปวดทั้งตัว
เขาเกร็งตัวคลานไปข้างตำราลับที่ถูกโยนทิ้งไว้บนพื้นอย่างไม่ใยดี แล้วหยิบขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
“วิชาหอกวิญญาณสมุทรพิโรธ”
ตัวอักษรสี่ตัวที่เขียนด้วยลายพู่กันคมกริบเหมือนเหล็กและตะขอ ปล่อยกลิ่นอายดุดันพุ่งเข้าหน้า ปกเป็นหนังสัตว์ชนิดหนึ่งที่เหนียวทน ขอบมุมสึกไปบ้าง
ที่สำคัญกว่านั้น บนปกมีรอยเลือดหลายจุดที่กลายเป็นสีน้ำตาลเข้มแล้วจริงๆ สัมผัสแล้วรู้สึกเหนอะหนะเล็กน้อย
รอยเลือดนี้ทำให้ตำราลับเล่มนี้หนักขึ้นเป็นร้อยเท่าในทันที
ใจของหลินเฟิงเย็นวาบ