ตอนที่ 14 หอกวิญญาณสมุทรพิโรธ

ตอนที่ 14 หอกวิญญาณสมุทรพิโรธ

“เอ้อร์หลาง...เจ้า...เจ้ากลับมาจริง ๆ...” หลิ่วหรูเยียนร้องไห้จนพูดไม่เป็นคำ อยากก้าวเข้ามา แต่ขากลับอ่อนแรงจนเซ

หลินเฟิงก้าวเร็วสองก้าว ประคองแขนนางไว้ทันก่อนที่นางจะเซล้ม

สัมผัสที่มือ ผ่านเสื้อผ้าบาง ๆ รู้สึกได้ถึงร่างที่นางสั่นเบา ๆ กับผิวนวลเย็นลื่นมือ

พอมองใกล้ ๆ ใบหน้านางมีรอยน้ำตาเปื้อนเป็นทาง เปลือกตาบวมแดง เส้นผมเปียกน้ำตาแปะอยู่ที่แก้ม ริมฝีปากถูกกัดจนแทบไม่เหลือสีเลือด

“ข้าไม่ดีเอง กลับมาช้าไป” เขาพูดเสียงเบา ประคองนางค่อย ๆ เดินไปห้องโถง

“ทำให้เจ้าตกใจ”

หลิ่วหรูเยียนได้แต่ส่ายหน้า น้ำตายิ่งไหล แต่พูดเป็นประโยคเต็มไม่ได้