ตอนที่ 8 ตัดสินใจ

ตอนที่ 8 ตัดสินใจ

พอแสงฟ้าสีซีดๆ แสงแรกพยายามลอดผ่านซอกกิ่งไม้ระเกะระกะตรงปากถ้ำ เข้ามาในถ้ำแคบๆ นี้ หลินเฟิงก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา

หัวใจเต้นโครมครามอยู่ในอก เสียงคำรามของสัตว์ร้ายเมื่อคืนที่ดังต่อเนื่องไม่ขาด ราวกับอยู่แค่เอื้อม ยังก้องอยู่ในหู

เขาพิงหลังกับผนังหินเย็นชื้น มือขวากำด้ามมีดพร้าไว้แน่น ข้อนิ้วซีดขาวเพราะออกแรง

เหงื่อเย็นชุ่มเสื้อในจนติดผิว รู้สึกเหนอะหนะไม่สบายตัว และหนาวลงไปอีก

ตลอดทั้งคืน เขาแทบไม่ได้หลับสบายเลย

ทุกครั้งที่เผลอหลับตื้นๆ เพราะความเพลีย ก็จะถูกเสียงคำรามที่ดังขึ้นมาทันทีจากนอกถ้ำ ไม่แหลมโหยก็ทุ้มหนัก ปลุกให้ตื่น