กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 9 พบหมี
ดวงตะวันไต่พ้นสันเขา สาดแสงเย็นเยือกเข้าไปในป่าที่มืดมัว
หลินเฟิงลากขาที่ยังเจ็บอยู่เล็กน้อย อาศัยต้นไม้เป็นที่กำบัง ค่อย ๆ เคลื่อนไปใกล้หลุมเขาที่เมื่อวานนั้นอย่างระวัง
ถ้าไม่ได้ฝึกเคล็ดวิชาวสันต์นิรันดร์ไว้ แผลที่ขาห้ามเลือดได้ทันเวลา ป่านนี้คงไม่ใช่แค่เจ็บแล้ว!!
แต่ละก้าวย่างเบามาก หูตั้งฟัง เก็บทุกเสียงแปลก ๆ ที่ลมพัดมา
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นคาวสาบผสมกับกลิ่นเน่า บอกไม่ถูกว่าเป็นกลิ่นอะไร
ยิ่งเข้าใกล้จุดหมาย กลิ่นก็ยิ่งแรงขึ้น
พอเขาลอดช่องพุ่มไม้ไปเห็นร่องหินที่กระจัดกระจายนั้น ภาพตรงหน้าก็ทำให้กระเพาะเขาปั่นป่วน
ศพที่เมื่อวานกลบไว้อย่างลวก ๆ ตอนนี้ผิดรูปผิดร่างไปหมดแล้ว
กิ่งไม้ใบไม้ที่ใช้คลุมถูกกระชากเปิดออกกระจายเกลื่อน