กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 3 หวังหมาจื่อ
หลินเฟิงลากหมูป่ากลับมาถึงลานบ้าน วางโครงลากลงยังไม่ทันได้พัก หลิ่วหรูเยียนก็พุ่งมาถึงตัวแล้ว
หน้านางซีด ตามองกวาดไปทั่วตัวเขาอย่างร้อนใจ
สองมือยกขึ้น ราวกับจะแตะตัวตรวจดู แต่พอใกล้จะถึงเสื้อที่เปื้อนเลือดก็ชักกลับราวถูกไฟลวก
ความทรงจำเมื่อคืนที่เนื้อแนบเนื้อผุดขึ้นมาไม่ถูกกาล ทำให้นิ้วมือนางสั่นเบา ๆ ใบหูร้อนผ่าว
“เจ้า... เจ้าไม่บาดเจ็บจริง ๆ ใช่ไหม”
“ เสียงนางสั่นเครือด้วยความหวั่นใจ สายตามองเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นกับคราบเลือดบนมือเขา ”เลือดเต็มไปหมดเลย...“”
“เลือดหมูป่าทั้งนั้น ไปเปื้อนมา” หลินเฟิงรีบอธิบาย ขยับแขนขาให้ดูว่าตัวเองยังดีอยู่
“แค่หมดแรง พักหน่อยก็หาย”