กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 2 หมูป่าตัวใหญ่
ฟ้ายังสางๆ หลินเฟิงสะพายธนูยาว เหน็บมีดพร้าไว้ที่เอว หิ้วกระบอกลูกธนูออกจากบ้าน
หลิ่วหรูเยียนได้ยินเสียงขยับเขยื้อน พอเห็นเขาแต่งตัวแบบนี้ ใจก็กระตุกวูบ
เมื่อคืน ความร้อนอบอ้าวจนหายใจไม่ออก กลิ่นเหล้า และความปรารถนาที่ไม่คุ้นเคยในดวงตาขุ่นมัวคู่นั้น...
ภาพนั้นพรั่งพรูเข้ามาในหัวโดยที่ห้ามไม่ได้ ทำให้นางร้อนผ่าวที่ใบหูและขากับเท้าอ่อนแรง
แต่พอเห็นแผ่นหลังผอมบางของเขา สุดท้ายความห่วงก็ชนะความอายกับความน้อยใจจางๆ ที่บอกไม่ถูก
นางเกาะกรอบประตู เสียงสั่นเบาๆ โดยที่นางเองก็ไม่รู้ตัว
“เอ้อร์หลาง เจ้าจะเข้าป่าเหรอ”
“อืม ล่าสัตว์สักหน่อยเอาไปแลกเงิน” หลินเฟิงไม่กล้าหันไปมองนาง นิ้วมือลูบคันธนูที่หยาบกร้านไปมาโดยไม่รู้ตัว
ในอากาศอบอวลไปด้วยความกระอักกระอ่วน และความคลุมเครือจางๆ ที่คล้ายมีคล้ายไม่มี