กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“บุรุษไปรษณีย์หนุ่มถูกพบตัว เสียงปืนดังขึ้นต่อเนื่องไม่ขาดสาย”
เขาวิ่งหนีอย่างเซซังไม่เป็นท่า เสียงปืนด้านหลังราวกับกำลังหยอกล้อแมวกับสุนัข ไล่ตามเขามาติด ๆ
เขาสะดุดล้ม กระเป๋าของบุรุษไปรษณีย์ร่วงลงพื้น ถูกยิงจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่
เขารีบลุกขึ้นคลาน แล้วออกวิ่งสุดชีวิตต่อไป หนีเตลิดไปข้างหน้า
เขาหนีเข้าไปในตรอก ด้านหนึ่งมีสัตว์เดรัจฉานญี่ปุ่นที่กำลังสังหารคน ส่วนเขาวิ่งไปอีกด้าน ที่มีสัตว์เดรัจฉานซึ่งจับคนมัดไว้กับต้นไม้แล้วทรมานจนตายเพื่อความสนุก
ท่ามกลางความหวาดกลัว เขามองเห็นประตูบานหนึ่งที่ไม่ได้ล็อก จึงเซซังวิ่งเข้าไป ผลักประตูเปิดออก กลับพบกลุ่มสัตว์เดรัจฉานญี่ปุ่นกำลังกินข้าวอยู่”
“อ๊ากกก!!!”
“อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก! น่ากลัวเกินไปแล้ว!”