กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หญ้าหางสุนัขบนเนินดินไหวเอนจนคนมองน้ำตาร่วง ทางฝั่งเธอ แสงจันทร์ส่องไปถึงหรือเปล่า?”
“เจ้านายกำลังจะไปทำงานต่างถิ่นอีกแล้ว เสี่ยวหวงดูเหมือนจะเศร้ายิ่งกว่าเดิม”
“สุนัขน้อยเสี่ยวหวงดิ้นพล่าน หางที่เคยส่ายค่อย ๆ ช้าลงเรื่อย ๆ มันส่งเสียงครางงึมงำ ดวงตาเผยให้เห็นความอาลัยอาวรณ์อย่างเข้มข้น”
“เฮ้!” เมื่อได้ยินเสียงเรียก เสี่ยวหวงก็รีบตะกายขึ้นไปเกาะประตูรถทันที ดวงตาเป็นประกายแห่งความคาดหวัง”
“เธอมาเกาะประตูรถฉันอีกแล้ว ค่าซ่อมสีรถจ่ายหรือยัง? ค่ารักษาจ่ายหรือยัง? ไม่ชดใช้ให้ฉันสักแดงเดียวเลย” น้ำเสียงเต็มไปด้วยการตำหนิ เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจความเศร้าของเสี่ยวหวงเลย”
“ส่วนเสี่ยวหวงก็ยังคงออดอ้อน หวังว่าเจ้านายจะอยู่ต่อ”