กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หญ้าหางหมาบนเนินดินไหวเอนไหวจนคนฟังน้ำตาริน ทางที่เธออยู่แสงจันทร์ส่องไปถึงหรือเปล่า”
หืม? ชักจะไม่ชอบมาพากลแล้ว!
เย่จือชิวที่ฟังเนื้อเพลงไปสะอื้นไปหยุดร้องไห้ทันที
เธอหันกลับไปมองยักษ์ที่แกล้งหลับ แต่จริง ๆ กลับแอบลืมตาขึ้นมองเธออย่างระมัดระวัง แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกปวดหนึบในใจ
ถ้ายักษ์ตายไปแล้ว มันจะยังมองเห็นดาวที่ฉันพับให้ไหม?
ฮือ ๆ ยักษ์อย่าตายนะ!
เย่จือชิวร้องไห้หนักกว่าเดิมทันที
ยักษ์สะดุ้งตกใจ มันขยับเข้าไปหาโดยสัญชาตญาณ หวังจะปลอบเธอ แต่เพราะปลอบไม่เป็น จึงทำได้เพียงหอนอู๋ ๆ อย่างจนปัญญา