เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442
โจวเซิงมองเธอด้วยความตกตะลึง มือที่กำข้อมือเขาแน่นชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น ฝ่ามือร้อนผ่าวและสั่นระริกเล็กน้อย
โจวเซิงได้ยินเธอหันมาพูดกับเขา
"นายไม่มีหัวใจด้วยซ้ำ ไม่ใช่มนุษย์ด้วย ฉันไม่มีวันชอบนายเด็ดขาด เพราะฉะนั้นไสหัวไปซะ ไปให้ไกล อย่าให้ฉันเห็นหน้านายอีก!"
น้ำเสียงของเจียงลี่เย็นชา ไร้ความรู้สึก แววตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจอย่างชัดเจน
พูดจบเธอก็สะบัดมือเขาออกอย่างแรง
โจวเซิงยืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ความรังเกียจในดวงตาของเธอทิ่มแทงหัวใจเขาอย่างเจ็บปวด ฝีเท้าถอยหลังไปสองก้าว แม้แต่ความกล้าที่จะเอ่ยปากก็ยังไม่มี
"ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง? ฉันบอกให้ไสหัวไป!"
เจียงลี่ตวาดเสียงเย็นชา
ดวงตาทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มแดงก่ำ ร่างกายเย็นเฉียบไปทั้งตัว เขาหันหลังวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว