เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 435
พ่อเลี้ยงอย่างเจียงต้าเหอยังสูงไม่เท่าเขา ส่วนสูงของโจวเซิงอาจถ่ายทอดมาจากแม่ของเขาก็เป็นได้ พอพูดถึงแม่ของโจวเซิง เจียงลี่ไม่เคยได้ยินพ่อเลี้ยงพูดถึงมาก่อน เธอเคยถามอยู่หลายครั้ง แต่พ่อเลี้ยงก็เพียงบ่ายเบี่ยงว่าแม่ของโจวเซิงเสียชีวิตไปตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
โจวเซิงที่ไม่เคยได้รับความรักจากแม่ เจียงจิ้งก็ไม่เคยลำเอียงกับเขา ปฏิบัติต่อเขาเหมือนลูกแท้ ๆ คนหนึ่ง ทว่าเขากลับไม่เคยติดเจียงจิ้งเลยสักนิด ตรงกันข้าม เขากลับติดเจียงลี่อยู่ตลอดเวลา
ความช่างติดคนของเขานั้น แม้กระทั่งตอนนี้เจียงลี่ก็ยังไม่อาจปรับตัวให้ชินได้อย่างสมบูรณ์
วันหนึ่งมีเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง พวกเขาอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ยกเว้นตอนเข้าห้องน้ำเท่านั้น
ท้องฟ้าใกล้มืดแล้ว
เสียงเรียกของพ่อแม่ชุนเฟินดังขึ้นจากทางปากหมู่บ้าน
"ชุนเฟิน! ชุนเฟิน กลับบ้านได้แล้ว!!"
เสียงตะโกนดังก้องทะลุท้องฟ้า ส่งมาถึงหูของพวกเธออย่างชัดเจน
ช่วงหลายวันมานี้ ไม่ใช่แค่พ่อแม่ของชุนเฟินที่เข้มงวด พ่อแม่ของคนอื่น ๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน รวมถึงแม่ของเจียงลี่ด้วย ตอนนี้ร่างของนางกำลังเดินเข้ามาใกล้ เห็นได้ชัดว่าตั้งใจมารับลูกสาวกลับบ้านด้วยตัวเอง