เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 410
ฉู่เย่าตอบสนองได้รวดเร็วมาก ทันทีที่พบว่าพวกเขาปรากฏตัวขึ้น เขาก็รีบสวมเสื้อผ้าแล้ว แต่ภาพเมื่อครู่ยังคงฝังแน่นอยู่ในความทรงจำของเจียงลี่และคนอื่น ๆ จนยากจะลืมเลือน
ก่อนจะเคลื่อนย้ายพริบตามาถึงที่นี่ ทุกคนยังอยู่ในสภาพกระวนกระวายและตื่นตระหนก ทว่าตอนนี้กลับลืมไปเสียสนิทว่าตนเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเพียงใด ต่างพากันจ้องมองไปยังเตียงด้วยความตกตะลึง
แม้แต่ฉีเส้าเจ๋อก็ยังมีสีหน้าเกินจริงยิ่งกว่าใคร ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง ปากอ้าค้างจนแทบยัดหลอดไฟเข้าไปได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ยืนนิ่งงันอยู่กับที่
เขารู้จักฉู่เย่ามานานมากแล้ว แต่ฉีเส้าเจ๋อเพิ่งเคยเห็นอีกฝ่ายแสดงท่าทางเช่นนี้เป็นครั้งแรก ไม่เคยคาดคิดเลยว่าฉู่เย่าจะมีอีกด้านหนึ่งแบบนี้ด้วย...
ถ้าเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ใครฟัง คงไม่มีใครเชื่อแน่
เถาเจินเหลือบมองเพียงแวบเดียวก็รีบเบือนหน้าหนีราวกับถูกลวก แม้ตอนนี้เธอจะอยู่ในรายชื่อคนที่ฉู่เย่าต้องการฆ่าแล้ว แต่เธอก็ไม่อยากตายเร็วขนาดนั้น
สิ่งที่ทำลายบรรยากาศประหลาดนี้เป็นอย่างแรก คือเงาผีที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างกระสับกระส่ายอยู่นอกบ้าน
ดูเหมือนเงาผีจะถูกขวางอยู่ด้านนอก ประตูส่งเสียงดังสนั่นจากแรงกระแทก พื้นดินสั่นสะเทือนตามไปด้วยราวกับเกิดแผ่นดินไหว ตามเหตุผลแล้ว เงาผีน่าจะบุกเข้ามาในบ้านตั้งนานแล้ว แต่ภายในบ้านกลับมีเพียงเสียงสั่นสะเทือน ส่วนการเปลี่ยนแปลงของก้อนหินไฟในอ่างก็ไม่ได้มากมายนัก
ไม่นานเจียงลี่ก็เข้าใจสาเหตุ