เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 411
ไม่นานเจียงลี่ก็พบเรื่องหนึ่งเข้า
เนื่องจากเป็นความฝัน ผู้คนในที่แห่งนี้จึงไม่ใช่คนที่มีตัวตนจริง อย่างป้าคนที่อยู่ข้าง ๆ ใบหน้าของนางเลือนรางจนมองไม่เห็นเค้าโครงชัดเจน แม้เจียงลี่จะพูดคุยด้วย อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาแต่คำพูดซ้ำ ๆ ที่ไร้ประโยชน์
ราวกับเป็นตัวละครที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้
เจียงลี่เชื่อคำพูดของฉู่เย่าที่ว่า ความฝันนั้นสั้นและแตกเป็นเสี่ยง ๆ ความทรงจำของเจ้าของความฝันกำลังเลือนหายไปทีละน้อย รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่สำคัญในความฝันก็เริ่มพร่าเลือน อย่างแขกที่นั่งกินเลี้ยงอยู่ตามโต๊ะต่าง ๆ
นางมองไปยังสุดปลายสายตา โต๊ะกลมที่ตั้งเรียงออกไปนอกลานบ้านก็พร่าเลือนเช่นกัน เห็นเพียงเงาร่างหลายสายกำลังขยับไหว
ด้วยเหตุนี้ ขอบเขตในการตามหาร่างเงาผีจึงแคบลง ซึ่งถือเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเขา
มีความเป็นไปได้สูงว่าร่างเงาผีจะเป็นเจ้าบ่าวเจ้าสาว หรือไม่ก็ญาติสนิทไม่กี่คนของทั้งสองฝ่าย
เจียงลี่พอจะรู้แล้วว่าควรตามหาร่องรอยของร่างเงาผีอย่างไร
งานเลี้ยงมงคลเริ่มขึ้นแล้ว