เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 398
ต้นไม้เทพไม่ได้โกหก
มันไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองยิ้มเป็นหรือไม่
เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน เจียงลี่ก็นอนหลับอยู่ข้างต้นไม้ มนุษย์จำเป็นต้องนอนหลับ แต่เทพไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น มันจึงเดินทางไปยังสระน้ำแห่งหนึ่ง แล้วมองใบหน้าของตัวเองผ่านผิวน้ำ
เป็นใบหน้าที่ทำจากไม้ มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งเท่านั้นที่เหมือนกับมนุษย์ ดวงตาคู่นี้เป็นของเจียงอวี๋ ไม่ใช่ดวงตาของเทพ เพราะเทพไม่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ ร่างกายนี้เองก็เป็นเพียงสิ่งที่แกะสลักขึ้นจากไม้เท่านั้น
มันสะบัดมือ ใบหน้าที่ทำจากไม้ก็ถูกปกคลุมด้วยผิวหนังมนุษย์ กลายเป็นใบหน้าเลียนแบบมนุษย์ที่เหมือนกับแบบที่นางเลือกให้เจียงอวี๋ทุกประการ มันมองตัวเองในผิวน้ำ แม้จะไม่เข้าใจความงามหรือความอัปลักษณ์ แต่ก็รู้ว่าใบหน้านี้เป็นใบหน้าที่นางชอบ
ต้นไม้เทพขยับมุมปาก ทำให้ริมฝีปากโค้งขึ้นตาม ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแข็งทื่อและเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด
เสแสร้งเกินไป
มันพยายามอย่างหนัก
ครั้งแล้วครั้งเล่า