กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 399
นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงลี่ได้เห็นอารมณ์แปรปรวนของท่าน
ใช่หรือไม่? ใช่หรือไม่
ท่านกำลังโกรธอยู่หรือ?
เทพก็โกรธเป็นด้วยหรือ?
เธอชะงักงันไปเล็กน้อย ปล่อยให้ท่านปิดปากของเธอไว้ สัมผัสนั้นเย็นเล็กน้อย ไร้ซึ่งอุณหภูมิของมนุษย์ เธอจ้องสบดวงตาทั้งคู่ของท่านอย่างเหม่อลอย
ต้นไม้เทพไม่ได้รับคำตอบ จึงกล่าวประโยคนั้นซ้ำอีกครั้ง
ความเย็นชาและความเคลื่อนไหวในดวงตาเมื่อครู่ดูราวกับเป็นเพียงภาพลวงตา ท่านกลับคืนสู่ท่าทีสงบนิ่งมั่นคงเช่นเคย มีเพียงมือที่ยังคงไม่ยอมลดลง
เจียงลี่ปัดมือของท่านออก ก่อนเอ่ยถามด้วยความสงสัยจากใจจริง
"ทำไม?"