กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266
ผืนทะเลที่ถูกความมืดปกคลุมเริ่มคึกคักขึ้นมา จากเดิมที่เคยสงบนิ่งไร้คลื่น บัดนี้กลับเกิดคลื่นทะเลซัดกระหน่ำเป็นระลอก ราวกับน้ำเดือดพล่าน ยิ่งห่างจากแพไม้ออกไปมากเท่าไร เสียงก็ยิ่งดังขึ้นเท่านั้น
ภายในความมืดมิดอันข้นคลั่ก คล้ายมีสัตว์ประหลาดขนาดมหึมารูปร่างบิดเบี้ยวกำลังเคลื่อนไหว ส่งเสียงคำรามปะปนกับเสียงหัวเราะคิกคักอันแปลกประหลาด
กลิ่นคาวเหม็นฉุนรุนแรงพัดเข้าปะทะใบหน้า ทำให้เธอรู้สึกราวกับย้อนกลับไปยังเขตที่อยู่อาศัยในโลกหายนะ กลิ่นแบบเดียวกับที่เคยได้กลิ่นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพวกผู้ลาดตระเวนโลหิต
ดวงตาสีแดงฉานนับคู่จ้องมองเธอเขม็งราวกับหนอนที่เกาะติดกระดูก