เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233
ไป๋เถาถูกสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าของรัฐบาลรับไปเลี้ยงดู เมื่ออายุครบสิบสามปีก็ต้องออกมาพึ่งพาตนเอง ทั้งที่ยังเด็กขนาดนี้ก็มีหนี้สินติดตัวแล้ว นางเป็นหนี้สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าอยู่ไม่น้อย เพราะเป็นสถานสงเคราะห์ที่รับนางมาเลี้ยงดู มิฉะนั้นนางคงตายไปนานแล้ว
บ้านหลังนี้ไม่ใช่ของนาง ไป๋เถาเป็นนายหน้าคอยช่วยเจ้าของบ้านขายบ้าน หากปล่อยเช่าได้ โดยมีระยะเวลาเช่าตั้งแต่สองเดือนขึ้นไป นางก็จะได้รับค่านายหน้าในอัตราที่ไม่น้อย
เขตเมืองชั้นล่างวุ่นวายไร้ระเบียบ นางจึงใช้ผ้ารัดหน้าอกและปลอมตัวเป็นเด็กผู้ชายเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา
คนที่ต้องออกมาทำงานตั้งแต่อายุยังน้อยเหมือนนาง ในเขตเมืองชั้นล่างมีอยู่มากมาย
"ใต้เท้า วางใจได้เลยค่ะ หากท่านพบปัญหาอะไรระหว่างเช่าบ้าน ก็สามารถมาหาข้าได้ ข้าอาศัยอยู่ที่ชั้นใต้ดินของอาคารสามร้อยยี่สิบแปด"