เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234
สภาพความเป็นอยู่ที่นี่แย่ยิ่งกว่าในเรือนจำเสียอีก
เจียงลี่คิดในใจ
อาคารหนึ่งชั้นถูกแบ่งออกเป็นห้องกรงแคบ ๆ กว่าสิบห้องด้วยตาข่ายลวดเหล็ก ภายในแต่ละห้องมีเตียงเดี่ยวหนึ่งหลัง ข้างเตียงมีโต๊ะไม้เก่าหนึ่งตัว พื้นเป็นปูนเปลือยขรุขระไม่เรียบเสมอกัน แม้เตียงกับโต๊ะจะถูกเช็ดจนสะอาด แต่คราบสกปรกบางส่วนที่ฝังแน่นมานานก็ไม่อาจขจัดออกได้ ทำให้มองดูเก่าคร่ำครึ
เห็นได้ชัดว่าตอนที่ไป๋เถาทำความสะอาดห้อง เธอยังฉีดสเปรย์ปรับอากาศไว้ด้วย เจียงลี่เดินเข้าไปด้านใน จึงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ากลิ่นอากาศภายในกับภายนอกแตกต่างกันเพียงใด
การอาศัยอยู่ที่นี่ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเก็บเสียงเลย ไม่ว่าจะทำอะไรหรือพูดอะไร คนห้องข้าง ๆ ก็สามารถมองเห็นและได้ยินผ่านตาข่ายลวดเหล็กได้ทั้งหมด ไม่มีความเป็นส่วนตัวแม้แต่น้อย